ROB RENSENBRINK 'HET SLANGENMENS' - BERT NEDERLOF

De beste buitenlandse speler in de Belgische competitie Rob Rensenbrink mocht op 3 juli zijn 70ste verjaardag vieren, en ter ere daarvan kreeg de Nederlander ook zijn eigen biografie. Die kreeg toepasselijk de titel 'Rob Rensenbrink - Het Slangenmens' mee, een verwijzing naar de sierlijke dribbel waarmee hij menig defensie in de jaren ‘60 en ‘70 oprolde.

De biografie werd neergepend door Bert Nederlof  en laat het slangenmens samen met oud-collega's als Paul Van Himst, Jan Boskamp en Jan Mulder terugblikken op zijn prachtige carrière.

Wereldberoemd in België

Toen Johan Cruijff op 24 maart 2016 overleed, plaatste de Engelse krant The Guardian een dag later op de voorpagina per ongeluk een actiefoto van Rob Rensenbrink. Superster Cruijff is niet meer, nederige Robbie ondanks de spierziekte PSMA nog wel. De biografie start met een korte kadering van hoe het nu gesteld is met Rensenbrink om al snel te starten bij het prille begin.

Zonder Samenspel Geen Overwinning

Pieter Robert Rensenbrink zag op 3 juli 1947 in Oostzaan het levenslicht. De Amsterdammer start zijn prille spelerscarrière bij ZSGO: ‘Zonder Samenspel Geen Overwinning’. Rob stak in dat samenspel met kop en schouders boven de rest uit en verkaste naar OSV. ‘Wie redt OSV van de degradatie?’ stond er op een spandoek bij de plaatselijke bakker te lezen vlak voor een degradatieduel. De trainer van OSV had gelukkig een geheim wapen. Het enige doelpunt in dat degradatieduel zou immers van de linkervoet komen van een 15-jarige debutant. Die debutant? Dat was Rensenbrink! Zijn naam was gemaakt. De vergelijking met andere legendarische linksbuitens als Coen Moulijn en Piet Keizer was snel gemaakt.

In 1965 trekt de jonge linkerspits naar DWS, Door Wilskracht Sterk, dat in 1964 kampioen van Nederland geworden was. Schuchtere Robert komt er terecht in een kleedkamer vol karakters – Schrijvers, Israël, Jongbloed – maar houdt zich staande, puur terend op zijn voetbaltalent. Het was in deze periode ook dat toenmalig bondscoach van Nederland, Georg Kessler, Robs talent opmerkte en hem liet debuteren voor jong Oranje. In 1967 riep Jan Zwartkruis hem op voor het militair elftal en in 1968 debuteert hij voor het grote Oranje. Rob was op een bepaald moment voor vier teams aan het voetballen.

Door zijn opvallende prestaties bij DWS toonden heel wat clubs interesse in Rensenbrink. Ajax leek de logische stap hogerop voor de geboren Amsterdammer, maar omdat daar Piet Keizer op de positie van Rensenbrink speelde, was het vooral Feyenoord dat kans maakte om de kwieke linkerspits aan te trekken. Nochtans had Feyenoord toen, met clublegende Coen Moulijn, ook al een uitermate sterke linksbuiten in huis. Tot een transfer kwam het nooit. Rensenbrink verkaste naar Club Brugge.

Blauw-zwart

Het is dankzij zijn Brugse periode dat Rensenbrink voor eeuwig  geassocieerd zal worden met  ‘Slangenmens’. De Nederlandse journalist Maarten de Vos van het toenmalige dagblad De Tijd liet zich hiervoor inspireren door de Hongaarse coach Lajos Baróti. Ujpest Dosza was immers net helemaal opgerold door de slang op de linkerkant, Robbie Rensenbrink. Robbie maakte al snel naam en faam in België, maar zijn Brugse periode werd niet gekenmerkt door een overvolle prijzenkast. Slechts éénmaal de beker van België wist hij binnen te halen met blauw-zwart.

Paars-wit

Constant Vandenstock was uitermate gecharmeerd door de behendige Nederlandse vleugelaanvaller en bood 270.000 gulden en twee internationals aan. Rensenbrink trok naar het Astridpark. Wilfried Puis en Johnny Velkeneers bewandelden - onder lichte dwang van de Brusselse brouwer - de omgekeerde weg. Rensenbrink had het aanvankelijk niet gemakkelijk in het Astridpark. Fluitconcerten waren zijn deel, want het publiek achtte hem verantwoordelijk voor het verdwijnen van publiekslieveling Puis. Gaandeweg overtuigde Rensenbrink het immer kritische Anderlechtpubliek en al snel zou het er uitgroeien tot één van de publiekslievelingen.

Kritiek

Vergis je niet! Rensenbrink kreeg ook kritiek. Men vond dat Rensenbrink enkel uitblonk in de grote wedstrijden. Zelf weerlegde hij dat steeds. Trainer Goethals nam hem in bescherming want dat Rensenbrink in topwedstrijden goed voor de dag kwam, legde Anderlecht hoegenaamd geen windeieren. In 1976 bereikte hij met paars-wit voor het eerst de finale van de Europacup II en won na onder meer twee doelpunten van Rensenbrink. Enkele maanden later draaide de Nederlander tijdens de UEFA Super Cup zijn bewaker Hans-Georg Schwarzenbeck dol. Anderlecht had de heenwedstrijd met 2-1 verloren, maar maakte in de terugwedstrijd Bayern München met 4-1 in. Rensenbrink scoorde opnieuw twee keer. Wat later werd hij in België voor zijn prestaties beloond met de Gouden Schoen.

In 1978 loodste Goethals paars-wit naar een derde finale op rij na de verloren finale tegen HSV in 1977. Tegenstander Austria Wien werd toen met 4-0 ingeblikt en opnieuw scoorde Rensenbrink twee keer. Na afloop mocht hij als aanvoerder de Europacup in ontvangst nemen. Het afscheid smaakte echter zuur in Anderlecht. In 1980 verhuisde de publiekslieveling plotsklaps naar de Verenigde Staten en sloot zich aan bij de Portland Timbers, toen een club uit de NASL. Rensenbrink bleef zoals de meeste Europese spelers niet lang in de Verenigde Staten. In 1981 keerde hij terug naar Europa. Hij belandde bij de Franse tweedeklasser Toulouse FC, maar omwille van een zware blessure werd zijn contract bij de Franse club voortijdig verbroken.

Jullie zien, diverse aspecten over het leven van ‘Het Slangenmens’ komen aan bod in deze biografie: onder meer de zeldzame spierziekte PSMA die hem sinds 2013 plaagt. Tot het moment waarop hij op 34-jarige leeftijd stopte met voetballen. Rensenbrink kwam uit voor vijf clubs: DWS, Club Brugge, Anderlecht, Portland Timbers en Toulouse.

Haan

Het boek is geen afrekening of opsomming van onthullingen. ,,Ik heb het niet gemaakt om oude collega’s onderuit te halen. Mijn slechte relatie met Arie Haan? Daar zeg ik eerlijk over dat het mijn vriend niet was.

In het boek komen ook medespelers van Rensenbrink aan het woord. Voormalig Anderlecht-doelman Jan Ruiter grijpt die gelegenheid aan om vooral naar zijn oud-trainer Raymond Goethals uit te halen. Goethals zou er zelfs voor gezorgd hebben dat Ruiter niet meer geselecteerd wordt voor het Nederlands elftal, anders zou hij Rob Rensenbrink en Arie Haan geen toestemming geven voor Oranje uit te komen. Ruiter: ,,Zo slecht was die man dus.”

Ter info: op zaterdag 11 november signeert Rensenbrink zijn biografie in Antwerpen op de Boekenbeurs. De kenners mogen zich storten op deze paniniquiz over de ploegmaten van Rob Rensenbrink 'Het Slangenmens'

 

Auteur: Bert Nederlof

Datum van uitgave: 1/9/2017

Pagina's: 207

Afwerking: paperback

ISBN: 9789492500595

Uitgeverij: Edicola Publishing

Verkoopprijs: € 19.95